Zevende Springendalloop is er een om in te lijsten

Sport & Vrijetijd

OOTMARSUM - Het contrast was groot. Vorig jaar was het parcours na een ongekend hevige regenbui een modderpoel en moeilijk begaanbaar voor de lopers; maar afgelopen zaterdag niets van dat alles. Het was prachtig en zonnig weer en de paden lagen er perfect bij. Mede daardoor kan de zevende Springendalloop worden bijgeschreven als uiterst succesvol.

Het was vanwege de omstandigheden in het bos puur genieten voor de lopers. En dat was ook aan hun gezichten af te zien. Natuurlijk waren ze getekend door de inspanningen, maar daarnaast was er ook de blijdschap en de voldoening dat ze het toch maar mooi even hadden gefixt. En het maakte ook niet uit of ze nu 5, 10 of 15 kilometer hadden gelopen, iedereen genoot op geheel zijn eigen of haar manier.

“En dat is ook helemaal de bedoeling”, zei mede-organisator Jan Brandehof. Hij was helemaal in zijn sas over hoe alles was verlopen. Samen genieten van de sport, natuur en de cultuur in het grensgebied van Hezingen. En als extraatje ook nog eens het fantastische weer erbij. Het kon niet op voor de organisatie van de Springendalloop, die dan ook helemaal niets te klagen had. “Het was in één woord super”, aldus Jan Brandehof.

In totaal stonden 500 lopers afkomstig uit heel Nederland aan de start van de zevende Springendalloop bij Hoeve Springendal. Meer wil de organisatie niet toelaten vanwege de kwetsbaarheid van het natuurgebied. Onder de deelnemers ook Wendy Groener (40) uit Deventer. De oud-Ootmarsumse laat zelfs de sinterklaasintocht schieten voor de Springendalloop. “Want dit hier is geweldig. Die prachtige natuur en natuurlijk het weerzien met mijn oude loopmaatjes van de Ootmarsumse Lopers Club.” Ze klokte bij de finish 1 uur 13 over de 15 kilometer. “Eén minuut langzamer dan vorig jaar”, blies ze uit. “Maar wat is het Springendal mooi. Ik kwam op plekjes waar ik nog nooit ben geweest.”

Manon Dijkhuis (29) uit Hengelo perste er nog even een eindsprint uit om de 10 kilometer nog net onder het uur te lopen. Haar gezicht straalde. “Ik zou eigenlijk met mijn vader meelopen, maar die raakte deze week geblesseerd. Ik ben toch maar gegaan en gelukkig kwam ik bij iemand te lopen die onderweg van alles vertelde over wat we onderweg tegenkwamen. Ontzettend leuk, dat geeft een extra dimensie aan het geheel. Volgend jaar ben ik weer van de partij.”